هزینه آسانسور چطور در قرارداد مشارکت در ساخت می آید

 

 

هزینه نصب آسانسور در قراردادهای مشارکت در ساخت، به عنوان بخشی از هزینه‌های ساخت یا تأسیسات ساختمان در نظر گرفته می‌شود و نحوه درج آن به چند شکل متداول است که باید به طور شفاف و کامل در قرارداد ذکر شود:


 

۱. نحوه کلی لحاظ شدن هزینه آسانسور

 

به طور کلی، هزینه خرید و نصب آسانسور (شامل کابین، موتور، ریل، درب و…) یکی از هزینه‌های مهم ساخت است که معمولاً به عهده سازنده (طرف دوم قرارداد) می‌باشد.

  • روش معمول: سازنده متعهد می‌شود تمامی هزینه‌های ساخت، از جمله آسانسور با مشخصات فنی و کیفی مورد توافق (که در قرارداد یا یکی از ضمایم آن ذکر می‌شود) را تا مرحله پایان کار پرداخت کند.
  • تأثیر بر سهم‌الشرکه: این هزینه، مانند سایر هزینه‌های ساخت، در نهایت در محاسبه سهم‌الشرکه (درصد مالکیت) طرفین (مالک و سازنده) لحاظ می‌شود. یعنی درصدی که سازنده از کل واحدهای ساخته شده مالک می‌شود، در ازای آوردن سرمایه و پرداخت این هزینه‌هاست.

 

۲. جزئیات درج آسانسور در قرارداد

 

برای جلوگیری از اختلافات آتی، مشخصات و هزینه آسانسور باید با جزئیات در قرارداد ذکر شود:

 

الف) مشخصات فنی و کیفی (الزامی)

 

باید بندی در قرارداد به مشخصات فنی آسانسور اختصاص یابد تا سازنده نتواند از کیفیت آن کم بگذارد. این موارد باید شامل:

  • برند موتور و قطعات: (مثلاً ایتالیایی، آلمانی، ایرانی و…)
  • نوع و ظرفیت: (مثلاً ۶ نفره، ۸ نفره، گیرلس (Gearless) یا گیربکس (Geared))
  • جنس و طراحی کابین و درب‌ها: (مثلاً استیل، فرمیکا، تمام اتوماتیک)
  • سرعت آسانسور
  • رعایت استانداردها: تأکید بر اخذ گواهی استاندارد معتبر الزامی است.

 

ب) تعیین سقف هزینه یا قیمت (پیشنهادی)

 

برای مدیریت بودجه و اطمینان مالک از کیفیت، می‌توان یک سقف قیمتی تعیین کرد:

  • تعیین مبلغ مشخص: «هزینه آسانسور نصب شده نباید کمتر از مبلغ X تومان باشد.»
  • تعیین برند خاص: «سازنده متعهد به نصب آسانسور با برند Y است.»

 

۳. نحوه تقسیم هزینه آسانسور بین واحدها (پس از پایان ساخت)

 

اگرچه در قرارداد مشارکت در ساخت، هزینه کلی آسانسور توسط سازنده پرداخت می‌شود، اما پس از اتمام پروژه و هنگام تفکیک واحدها، مالکیت و هزینه‌های نگهداری آسانسور بین مالکان جدید (مالک اولیه و سازنده) تقسیم می‌شود:

مورد جزئیات در قرارداد توضیح
هزینه نصب جزو تعهدات سازنده و هزینه‌های ساخت است. در نهایت از محل سهم سازنده از کل بنا تأمین می‌شود.
هزینه نگهداری، سرویس و تعمیرات جزئی جزو مشاعات ساختمان محسوب می‌شود. این هزینه‌ها پس از تحویل واحدها و تأسیس هیئت مدیره، بر اساس یکی از روش‌های مرسوم (مانند مساوی بین واحدها، یا ضریب طبقات بالاتر سهم بیشتر) توسط کلیه مالکان (از جمله مالکان طبقات پایین) پرداخت خواهد شد.

نکته مهم: نحوه تقسیم هزینه‌های شارژ و نگهداری آسانسور در آینده، باید در اولین صورتجلسه ساختمان و بر اساس آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها تعیین شود. اما در قرارداد مشارکت در ساخت، فقط باید کیفیت نصب و تعهدات سازنده نسبت به نصب آن را به‌وضوح مشخص کرد.